Elimden gelmez zamanı geri almak isterim
Sensiz İlk Günüm ! Annem
Bu sensiz ilk günüm anne!
Sıcak şefkatinden mahrumumum bu gün.
Korkuyorum anne!
Çünkü ilk defa sensiz kalıyorum.
Bazen bir an seni görüyorum gibi oluyorum ama
Anlıyorum hayal gördüğümü
Sonra oturup bir köşeye ağlıyorum sessizce
Bu gün sensiz ilk kalışım anne!
Ama şimdiden özledim seni
Bana oğlum demeni,
Hatta beni o sinir eden nasihatlerini
Ama yoksun artık yanımda
Kahpe kader gönderdi bizi ayrı yollara
Seni koydu kara toprağa,beni bir başıma bıraktı
Bu koskocaman yalan dünyada
Bazen çıkıyorum dışarı dağıtmak için kendimi
Görüyorum çocukların yanında annelerini
Keşke diyorum o zaman annem yanımda olsaydın
Şu çocukların anneleri gibi sende ellerimden tutsaydın
Ah annem ah
Bu sensiz ilk günüm
İçim bir hüzün dolu gözlerim yaşlı bu gün
| Print article | This entry was posted by saban on 20 Mayıs 2010 at 19:02, and is filed under Şiirler. Follow any responses to this post through RSS 2.0. Yorum veya kendi sitenizden geribildirim yapabilirsiniz. |
